Η σειρήνα της εισβολής στην Κύπρο έμεινε ανεξίτηλη στη μνήμη της Αλέξιας. Χρόνια αργότερα, η τραγουδίστρια επέστρεφε στα Κατεχόμενα, αναζητώντας έναν τρόπο να απομακρύνει από μέσα της τον ήχο του πολέμου.
Σε πρόσφατη συνέντευξή της, η Κύπρια καλλιτέχνιδα μίλησε για όσα έζησε το 1974 και για το αποτύπωμα που άφησε πάνω της η σειρήνα. Όπως εξήγησε, ο ήχος δεν ξεχάστηκε ποτέ και αποτελεί μέρος της ταυτότητάς της, παρότι τον άκουσε μόνο μία ή δύο φορές.
Η Αλέξια περιέγραψε και την προσπάθειά της να μετατρέψει το τραύμα σε κάτι διαφορετικό μέσα από την τέχνη. Μαζί με συνεργάτιδά της, πήγαινε στα Κατεχόμενα σε ημέρες που συνδέονταν με τις σκοτεινές επετείους. Ελπίζοντας να καθαρίσει τη μνήμη της από τον ήχο του πολέμου, έκανε αυτή τη διαδρομή για χρόνια και είπε πως τη βοήθησε, έστω και κάπως.
Μια μνήμη που έγινε μέρος της δημιουργίας
Η εξομολόγησή της ανέδειξε τη σύνδεση ανάμεσα στην προσωπική εμπειρία της εισβολής και στη μουσική της πορεία. Η τραγουδίστρια μίλησε επίσης με αυτοκριτική για παλαιότερα τραγούδια της, παραδεχόμενη ότι κάποια δεν της άρεσαν και ότι είχε δεχτεί να τα ερμηνεύσει από ευγένεια.
Παράλληλα, είπε πως σήμερα ακούει τη μουσική της διαφορετικά και λιγότερο επικριτικά. Η αφήγησή της δεν παρουσιάζει τη μνήμη ως κάτι που εξαφανίστηκε, αλλά ως μια εμπειρία που παραμένει και με την οποία προσπάθησε να συμφιλιωθεί.
